คุณ กลอย, 67เขียนถึงลูก หลาน เหลน

ฉันชื่อกลอย อายุ 67 · มีลูก 3 คน อายุ 38, 36, 34 · มีหลาน 5 คน อายุระหว่าง 4 ถึง 14 · ไม่มีเหลนแต่หวังว่าจะมี

ฉันเป็นแม่บ้านเต็มเวลามาทั้งชีวิต · สามีฉันเสียเมื่อ 4 ปีที่แล้ว · ตอนนี้อยู่บ้านคนเดียวที่บ้านเก่าในย่านบางพลัด · ลูกๆ ทุกคนแต่งงานแล้ว แยกครอบครัวออกไป

ฉันไม่ได้ป่วยอะไรหนักหนา · เบาหวานเล็กน้อย ความดันตามวัย · หมอบอกว่าน่าจะอยู่ได้อีก 15-20 ปีถ้าดูแลตัวเองดี

แต่ฉันรู้จัก ฝากไว้ จากลูกสาวคนกลาง · เธอบอกฉันว่า แม่ลองเขียนอะไรไว้ก็ได้ · ฉันคิดว่ามันเป็นไอเดียที่ดี

6 เดือน

ฉันใช้เวลา 6 เดือน เขียน ไม่ได้รีบเร่งอะไร · เปิดคอมพ์เขียนวันละ 1-2 ชั่วโมง บ่ายๆ หลังกินข้าวกลางวัน · บางวันเขียนเยอะ บางวันเขียนแค่ 1 ย่อหน้า

รวมเวลาน่าจะประมาณ 10 ชั่วโมง · แต่จริงๆ มันมากกว่านั้น เพราะระหว่างเขียน ฉันจะนึกถึงเรื่องเก่าๆ ก็จะหยุดเขียน ไปนั่งคิด · มีน้ำตาบ้าง มีหัวเราะคนเดียวบ้าง

เขียนถึงใครบ้าง

9 ฉบับ ถึง 9 คน

ลูก 3 คน — แต่ละคนยาวประมาณ 2,500 คำ · ฉันเล่าตั้งแต่วันที่พ่อกับแม่เจอกัน วันที่ตั้งครรภ์แต่ละคน วันที่คลอด · เรื่องที่ฉันชอบมากที่สุดของแต่ละคนตั้งแต่เด็ก · ความผิดพลาดของฉันในการเลี้ยงลูก ที่ขอโทษ

หลาน 5 คน — ฉันเขียนถึงแต่ละคน · ตั้งเวลาให้เปิดอ่านตอนอายุ 18 · ฉบับนี้ฉันเล่าตัวเองให้พวกเขาฟัง เพราะหลานๆ คงไม่ได้รู้จักย่าตอนย่ายังหนุ่ม

และฉันเขียนฉบับที่ 9 — ถึง ‘เหลน’ ที่ยังไม่เกิด · ฉบับนี้ฉันเขียนทั่วๆ ไป ส่งให้ลูกๆ ของฉันเป็น guardian ในการตัดสินใจว่าจะให้เหลนคนไหนอ่านเมื่อไหร่

เรื่องที่ฉันเขียน

เรื่องเล่าของบ้าน — บ้านนี้พ่อของฉัน (คือ ทวดของหลานๆ) ซื้อตอนปี 2496 · ราคา 3,200 บาทตอนนั้น · ต้นมะม่วงหน้าบ้านปลูกตอนพ่อแต่งงาน · ห้องที่ลูกๆ ใช้นอนตอนเด็ก เดิมเป็นห้องเก็บของ

สูตรอาหาร — น้ำพริกอ่องของยาย ซึ่งฉันเรียนมาจากแม่ของฉัน · ขนมตาลที่ฉันทำให้ลูกทุกปีใหม่ · สูตรไส้กรอกหมูที่สามีฉันชอบมาก

คำขอโทษ — ฉันขอโทษลูกสาวคนกลาง ที่ฉันเคยพูดในวันที่เธอบอกฉันว่าเธอจะแต่งกับคนที่ฉันไม่ชอบ ตอนนั้นฉันพูดแรงไป · ฉันรู้ว่าฉันผิด · ฉันขอโทษมา 12 ปีแล้วในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมา

คำขอบคุณ — ฉันขอบคุณลูกชายคนโต ที่ทุกเดือนโอนเงินมาให้ฉันโดยไม่บอก · ฉันรู้นะ ฉันแค่ไม่อยากให้เขาเสียหน้าว่าฉันรู้

“ฉันไม่ได้มีเวลาเหลือน้อย · ฉันแค่ไม่อยากให้ใครต้องเดา ว่าฉันคิดอะไรไว้”

ผลข้างเคียงของการเขียน

หนึ่ง — ความสัมพันธ์กับลูก ดีขึ้น · ตอนเขียนถึงลูกสาวคนกลาง ฉันโทรหาเธอ ขอโทษเรื่องเก่า · เธอร้องไห้ บอกว่ารอวันนี้มา 12 ปีแล้ว

สอง — ความทรงจำของฉันเอง · การเขียน ทำให้ฉันได้กลับไปนั่งดูชีวิตของตัวเองอีกรอบ · ฉันพบว่าฉันมีชีวิตที่เต็มมากกว่าที่ฉันเคยรู้สึก

สาม — สูตรอาหาร ฉันเขียนไป 14 สูตร ของย่า ของแม่ ของฉันเอง · ตอนนี้ฉันเริ่มสอนลูกสาวคนเล็กทำขนมตาล · เธอบอกว่า ‘แม่ต้องสอนหนูตอนนี้นะ ไม่งั้นหนูจะอ่านในจดหมายแล้วทำไม่เป็น’

สิ่งที่ฉันเรียนรู้

หนึ่ง — การเขียนสำหรับผู้สูงอายุ ไม่ใช่ ‘การยอมรับว่าใกล้จะตาย’ · มันคือการสรุปชีวิต ที่จะส่งต่อ

สอง — เทคโนโลยีไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ฉันคิด · ลูกสาวสอนฉัน 30 นาที ฉันใช้เป็น

สาม — ฉันเขียนต่อเรื่อยๆ · ทุกๆ 3 เดือน ฉันกลับมาแก้ มาเพิ่ม · ฉันคิดว่าจะเขียนไปเรื่อยๆ จนกว่าฉันจะเขียนไม่ได้